Aan de keukentafel Gezin Gezondheid Middelste Mijn lief Persoonlijk

Ruw

Met mijn neus tegen het raam aan gedrukt probeer ik een glimp van de binnenzijde op te vangen. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes en negeer de sieraden die achter het raam liggen uitgestald. Zie ik daar beweging of vergis ik me?
Het is bijna 13.00 uur en ik heb een afspraak met de man die hier zijn atelier heeft.

We gaan samen kijken of we tot een ontwerp kunnen komen voor een ring. Een speciale ring. Een ring die ik van mijn schoonouders mag laten maken ter herinnering aan de bizarre tijd waar we ons met middelste in bevinden.
Met de gedachte: vier de mooie momenten in je leven, herinner je de donkerste, wist ik al snel wat ik wilde. Middelste moet terug naar de start. Letterlijk. Terug naar zijn basis, naar zijn ruwe lichaamsmateriaal. Als ik dit vertaal naar een sieraad dan kom ik al snel bij een ruwe steen uit. Ongeslepen, puur in zijn vorm en materiaal, met de belofte dat als je het op de juiste manier slijpt er iets prachtigs uit gaat komen.

Sieraden met ruwe stenen zijn moeilijk te vinden en dus besloot ik hem te benaderen.
Na mijn klop op de deur zwaait deze open. Ik kijk in de donkere ogen van een man die ik bijna niet anders kan omschrijven als rauw. Puur. Ik zou me erg moeten vergissen als deze man niet van motoren en eenvoud houdt.
We schudden elkaar stevig de hand en ik voel het direct: deze man gaat mijn ring maken! Ik hou van de stoerheid, het no-nonsens gevoel.

Twee uur later schudden we elkaar opnieuw de hand. Hij kent het verhaal. Ons verhaal. En ik weet zeker dat hij dit verhaal in gedachten heeft als hij met mijn ring bezig is.
Vol spanning wacht ik de weken die volgen af.
Dan is er dat verlossende mailtje.
Gwennie, je ring is klaar. Hij is echt prachtig geworden!

Als ik een dag later de ring om mijn vinger schuif en diep in de steen van alles zie glinsteren, rollen de tranen over mijn wangen.
In het atelier blijft het stil. Dan haal ik diep adem. Ik voel de hand van mijn liefste op mijn rug. Mijn ogen vinden die van de edelsmid. Ook daar blinkt iets vochtigs.
Ruw materiaal.
Het brengt veel emoties naar boven. Bij mij, bij mijn lief, bij hem en ik vermoed ook bij middelste.

ring

 

You Might Also Like...

43 Comments

  • Reply
    Rian
    15 januari 2017 at 3:42 pm

    Het gebaar van je schoonouders, de kunst van de edelsmid, jij als moeder en de kracht van middelste ….. Prachtig ❤

    • Reply
      Gwennie
      15 januari 2017 at 8:33 pm

      Alles in één gesmeed… 😊

  • Reply
    Marja
    15 januari 2017 at 3:42 pm

    Wat een liefdevol gebaar van je schoonouders. Heel mooi.

  • Reply
    djaktief
    15 januari 2017 at 4:08 pm

    Mooi als je zo goed begrepen wordt. De symboliek is heel bijzonder.

    Ik duim nog steeds voor jullie trouwens. Dat het de goede kant op gaat.

    Groetjes,

    Dorothé

    • Reply
      Gwennie
      15 januari 2017 at 8:32 pm

      Wij duimen ook nog steeds! 😊

  • Reply
    huizehens
    15 januari 2017 at 4:10 pm

    …alsof iemand je hart aait, zo mooi… Dikke knuffel xx

    • Reply
      Gwennie
      15 januari 2017 at 8:32 pm

      Da’s een mooie vergelijking. … je hart aaien… Love it!

  • Reply
    thuisbijdewilliams
    15 januari 2017 at 4:14 pm

    Mooi!

  • Reply
    Mrs. T.
    15 januari 2017 at 5:03 pm

    Hij is prachtig. En wat lief van je schoonouders.

  • Reply
    schrijfselsvanmij
    15 januari 2017 at 6:13 pm

    Prachtig! Echt!

  • Reply
    mormorsweb
    15 januari 2017 at 6:44 pm

    Mooi, ontroerend en lief

  • Reply
    Sandra
    15 januari 2017 at 7:21 pm

    Supermooi! Ook door het verhaal erbij.

    • Reply
      Gwennie
      15 januari 2017 at 8:30 pm

      De ring is al een behoorlijk verlengstuk van me geworden ondertussen! ❤️

  • Reply
    daatjes
    15 januari 2017 at 8:39 pm

    Wat een mooie ring. Ik wens je toe dat de zorgen van/om middelste binnenkort ook een herinne”ring” mogen zijn, en dat er een weg is naar herstel. Lieve groet!

    • Reply
      Gwennie
      15 januari 2017 at 8:46 pm

      Dat is een mooie woordspeling… herinne…ring! Goed gevonden zeg…

  • Reply
    Kakel
    15 januari 2017 at 10:13 pm

    Wat een ontzettend lief gebaar van je schoonouders. Ze staan vierkant achter je, ze ondersteunen je en waarderen je. Dat je zoveel kunt zeggen met een ring. Ik vind ‘m prachtig!

    • Reply
      Gwennie
      16 januari 2017 at 7:22 am

      Het zijn ook twee schatjes! ❤️😊

  • Reply
    Morgaine
    16 januari 2017 at 9:39 am

    Het ziet er werkelijk waar prachtig uit, k denk dat ik die edelsmid ook eens ga bezoeken in de toekomst 😉

    X

    • Reply
      Gwennie
      16 januari 2017 at 11:34 am

      Echt een bijzondere man! En heel mooie sieraden maakt hij!!

      • Morgaine
        16 januari 2017 at 1:55 pm

        Absoluut, heb al stiekem bij hem gegluurd 😉

      • Gwennie
        16 januari 2017 at 2:30 pm

        😊

  • Reply
    Spontanity
    16 januari 2017 at 10:23 am

    Print screen, even van dichterbij kijken.
    Ik denk dat ik hem heel mooi vind.
    Tegenwoordig prikken tranen iets sneller bij mij.
    Ook dit raakt mij weer.

    • Reply
      Gwennie
      16 januari 2017 at 11:34 am

      Ach, meissie toch… 😘

  • Reply
    Marjan
    16 januari 2017 at 10:24 am

    Wat een lief gebaar van je schoonouders, en wat een prachtige ring is het geworden. Dat iemand je gevoelens zo treffend in een ring kan weten te vatten, heel bijzonder!

    • Reply
      Gwennie
      16 januari 2017 at 11:33 am

      Ja, dat was ook heel bijzonder!

  • Reply
    IngridMoorenBlogs
    16 januari 2017 at 11:19 am

    Wat lief van je schoonouders!

    • Reply
      Gwennie
      16 januari 2017 at 11:33 am

      Vind ik ook! 😊

  • Reply
    Darling Doormat
    16 januari 2017 at 4:10 pm

    Wat een schitterende ring, hij straalt verbondenheid en koestering uit.

    • Reply
      Gwennie
      16 januari 2017 at 5:44 pm

      Je omschrijft hem mooi…

  • Reply
    Ingrid
    16 januari 2017 at 7:37 pm

    Heel mooi dat je schoonouders er aan dénken om je zo iets cadeau te doen! Koesteren!

    • Reply
      Gwennie
      16 januari 2017 at 10:23 pm

      Ja, dat is om te koesteren! 😊

  • Reply
    Corine
    19 januari 2017 at 10:54 am

    Mooi! De man heeft het perfect begrepen.. het ruwe van de ring symboliseert de rauwheid van je angst en zorgen en tegelijk zie je dat de steen stevig vast wordt gehouden door liefdevolle armen.. Dat je schoonouders je zelf lieten bepalen wat je mocht laten maken, dát vind ik ook enorm lief!

  • Reply
    beaunino
    21 januari 2017 at 9:40 am

    Wat ontzettend lief van ze. Een krachtring!

    • Reply
      Gwennie
      21 januari 2017 at 9:56 am

      Een kracht-prachtring! 😊

      • beaunino
        21 januari 2017 at 9:57 am

        Zekers😘

  • Reply
    fiktieverhalen
    2 februari 2017 at 10:42 am

    Ik ken je verder niet maar je verhaal grijpt me bij de strot. Heel veel sterkte!

Leave a Reply