Met mijn neus tegen het raam aan gedrukt probeer ik een glimp van de binnenzijde op te vangen. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes en negeer de sieraden die achter het raam liggen uitgestald. Zie ik daar beweging of vergis ik me?
Het is bijna 13.00 uur en ik heb een afspraak met de man die hier zijn atelier heeft.
We gaan samen kijken of we tot een ontwerp kunnen komen voor een ring. Een speciale ring. Een ring die ik van mijn schoonouders mag laten maken ter herinnering aan de bizarre tijd waar we ons met middelste in bevinden.
Met de gedachte: vier de mooie momenten in je leven, herinner je de donkerste, wist ik al snel wat ik wilde. Middelste moet terug naar de start. Letterlijk. Terug naar zijn basis, naar zijn ruwe lichaamsmateriaal. Als ik dit vertaal naar een sieraad dan kom ik al snel bij een ruwe steen uit. Ongeslepen, puur in zijn vorm en materiaal, met de belofte dat als je het op de juiste manier slijpt er iets prachtigs uit gaat komen.
Sieraden met ruwe stenen zijn moeilijk te vinden en dus besloot ik hem te benaderen.
Na mijn klop op de deur zwaait deze open. Ik kijk in de donkere ogen van een man die ik bijna niet anders kan omschrijven als rauw. Puur. Ik zou me erg moeten vergissen als deze man niet van motoren en eenvoud houdt.
We schudden elkaar stevig de hand en ik voel het direct: deze man gaat mijn ring maken! Ik hou van de stoerheid, het no-nonsens gevoel.
Twee uur later schudden we elkaar opnieuw de hand. Hij kent het verhaal. Ons verhaal. En ik weet zeker dat hij dit verhaal in gedachten heeft als hij met mijn ring bezig is.
Vol spanning wacht ik de weken die volgen af.
Dan is er dat verlossende mailtje.
Gwennie, je ring is klaar. Hij is echt prachtig geworden!
Als ik een dag later de ring om mijn vinger schuif en diep in de steen van alles zie glinsteren, rollen de tranen over mijn wangen.
In het atelier blijft het stil. Dan haal ik diep adem. Ik voel de hand van mijn liefste op mijn rug. Mijn ogen vinden die van de edelsmid. Ook daar blinkt iets vochtigs.
Ruw materiaal.
Het brengt veel emoties naar boven. Bij mij, bij mijn lief, bij hem en ik vermoed ook bij middelste.


43 Comments
Rian
15 januari 2017 at 3:42 pmHet gebaar van je schoonouders, de kunst van de edelsmid, jij als moeder en de kracht van middelste ….. Prachtig ❤
Gwennie
15 januari 2017 at 8:33 pmAlles in één gesmeed… 😊
Marja
15 januari 2017 at 3:42 pmWat een liefdevol gebaar van je schoonouders. Heel mooi.
Gwennie
15 januari 2017 at 8:32 pmLief hè?
djaktief
15 januari 2017 at 4:08 pmMooi als je zo goed begrepen wordt. De symboliek is heel bijzonder.
Ik duim nog steeds voor jullie trouwens. Dat het de goede kant op gaat.
Groetjes,
Dorothé
Gwennie
15 januari 2017 at 8:32 pmWij duimen ook nog steeds! 😊
huizehens
15 januari 2017 at 4:10 pm…alsof iemand je hart aait, zo mooi… Dikke knuffel xx
Gwennie
15 januari 2017 at 8:32 pmDa’s een mooie vergelijking. … je hart aaien… Love it!
thuisbijdewilliams
15 januari 2017 at 4:14 pmMooi!
Gwennie
15 januari 2017 at 8:31 pmHeel erg! 😊
Mrs. T.
15 januari 2017 at 5:03 pmHij is prachtig. En wat lief van je schoonouders.
Gwennie
15 januari 2017 at 8:31 pmJa, superlief!!
schrijfselsvanmij
15 januari 2017 at 6:13 pmPrachtig! Echt!
Gwennie
15 januari 2017 at 8:31 pmja hè?
mormorsweb
15 januari 2017 at 6:44 pmMooi, ontroerend en lief
Gwennie
15 januari 2017 at 8:30 pm😊
Sandra
15 januari 2017 at 7:21 pmSupermooi! Ook door het verhaal erbij.
Gwennie
15 januari 2017 at 8:30 pmDe ring is al een behoorlijk verlengstuk van me geworden ondertussen! ❤️
daatjes
15 januari 2017 at 8:39 pmWat een mooie ring. Ik wens je toe dat de zorgen van/om middelste binnenkort ook een herinne”ring” mogen zijn, en dat er een weg is naar herstel. Lieve groet!
Gwennie
15 januari 2017 at 8:46 pmDat is een mooie woordspeling… herinne…ring! Goed gevonden zeg…
Kakel
15 januari 2017 at 10:13 pmWat een ontzettend lief gebaar van je schoonouders. Ze staan vierkant achter je, ze ondersteunen je en waarderen je. Dat je zoveel kunt zeggen met een ring. Ik vind ‘m prachtig!
Gwennie
16 januari 2017 at 7:22 amHet zijn ook twee schatjes! ❤️😊
Morgaine
16 januari 2017 at 9:39 amHet ziet er werkelijk waar prachtig uit, k denk dat ik die edelsmid ook eens ga bezoeken in de toekomst 😉
X
Gwennie
16 januari 2017 at 11:34 amEcht een bijzondere man! En heel mooie sieraden maakt hij!!
Morgaine
16 januari 2017 at 1:55 pmAbsoluut, heb al stiekem bij hem gegluurd 😉
Gwennie
16 januari 2017 at 2:30 pm😊
Spontanity
16 januari 2017 at 10:23 amPrint screen, even van dichterbij kijken.
Ik denk dat ik hem heel mooi vind.
Tegenwoordig prikken tranen iets sneller bij mij.
Ook dit raakt mij weer.
Gwennie
16 januari 2017 at 11:34 amAch, meissie toch… 😘
Marjan
16 januari 2017 at 10:24 amWat een lief gebaar van je schoonouders, en wat een prachtige ring is het geworden. Dat iemand je gevoelens zo treffend in een ring kan weten te vatten, heel bijzonder!
Gwennie
16 januari 2017 at 11:33 amJa, dat was ook heel bijzonder!
IngridMoorenBlogs
16 januari 2017 at 11:19 amWat lief van je schoonouders!
Gwennie
16 januari 2017 at 11:33 amVind ik ook! 😊
Darling Doormat
16 januari 2017 at 4:10 pmWat een schitterende ring, hij straalt verbondenheid en koestering uit.
Gwennie
16 januari 2017 at 5:44 pmJe omschrijft hem mooi…
Ingrid
16 januari 2017 at 7:37 pmHeel mooi dat je schoonouders er aan dénken om je zo iets cadeau te doen! Koesteren!
Gwennie
16 januari 2017 at 10:23 pmJa, dat is om te koesteren! 😊
Corine
19 januari 2017 at 10:54 amMooi! De man heeft het perfect begrepen.. het ruwe van de ring symboliseert de rauwheid van je angst en zorgen en tegelijk zie je dat de steen stevig vast wordt gehouden door liefdevolle armen.. Dat je schoonouders je zelf lieten bepalen wat je mocht laten maken, dát vind ik ook enorm lief!
Gwennie
19 januari 2017 at 1:18 pmEens! 😊
beaunino
21 januari 2017 at 9:40 amWat ontzettend lief van ze. Een krachtring!
Gwennie
21 januari 2017 at 9:56 amEen kracht-prachtring! 😊
beaunino
21 januari 2017 at 9:57 amZekers😘
fiktieverhalen
2 februari 2017 at 10:42 amIk ken je verder niet maar je verhaal grijpt me bij de strot. Heel veel sterkte!
Gwennie
2 februari 2017 at 4:46 pmDank je wel!