#UDCT (Ugly Duckling Christmas Tree)

‘Koop ze maar. Allemaal! Ik vind dat wel mooi, alles in één kleur. Eén thema…’
Mijn lief staat naast me en wijst naar de kerstbal in mijn hand. Het is een glazen exemplaar. Een pimpelmeesje is er vakkundig op geschilderd. In de schaal liggen nog minstens dertig andere exemplaren. Roodborstjes, koolmeesjes, vinken, merels, mussen, alle kleine huis-tuin-en-keukenvogels zijn vertegenwoordigd.
Ze zijn schitterend. Het zijn kleine kunstwerkjes.
Ze vormen een eenheid.
Vooral mijn lief houdt daarvan.
Ik denk aan de bonte verzameling die thuis op me ligt te wachten. Mooie ballen, zware taferelen (die vooral met zorg onderin de kerstboom gehangen moeten worden, willen ze het kunnen halen tot na nieuwjaarsdag), ballen met kerstmannen, engeltjes, druppels, van alles ligt er in de doos.
Het is inderdaad een bij elkaar geraapt zooitje. Menig stylist zal z’n wenkbrauwen tot ver over de oren optrekken en vol afgrijzen zijn gezicht afwenden. Alsof het pijn doet aan de ogen.
Ik daarentegen kan bijna niet zonder het nostalgische gevoel dat ieder jaar weer door mijn handen glijdt.
Het houten huisje dat middelste persé ooit in de boom wilde hangen. Op ooghoogte. Waardoor de boom bijna scheef ging hangen en de tak waar hij zijn huisje aan opgehangen had het uiteindelijk begaf. Of de stenen kerstklok van oudste, die zelfs een klingelgeluid gaf als je er (stevig) tegenaan tikte. Loeizwaar en zo breekbaar als het maar zijn kan. Of de grote engel van van jongste, balancerend op een maan. Ook al zo zwaar, dus die werd bijna tegen de stam aangehangen.
Later kwamen er foeilelijke glittersterren en -ballen bij die in een discotheek niet zouden hebben misstaan. De Diddle die nog steeds een prominente plaats krijgt op ooghoogte. Ik kan ze gewoon niet wegdoen. Het is precies dat laatste stukje nostalgie dat voor mij zo met kerst verweven is. Alles wat me lief is even heel erg binnen handbereik.
De glazen bal met het pimpelmeesje leg ik dus voorzichtig weer terug.
‘Misschien volgend jaar,’ beloof ik mijn lief.
Hij lacht. Hij weet wel beter.
Net als ik.