Ergens op mijn Bucketlist staat hij al jaren: eten in een sterrenrestaurant. Niet iets wat je ‘eventjes tussendoor’ doet. Nou ja, sommige mensen misschien, maar ík niet in ieder geval!
Op het moment dat ik deze wens op mijn lijstje zette had ik die ene, enkele Michelinster in mijn gedachten. Zo’n ster die in dat boekje beschreven staat. Gewoon, voor de lol. Of, zoals dat tegenwoordig zo vaak geroepen wordt: niet omdat het móet, maar omdat het kán!
Afgelopen weekend togen lief en ik naar Amsterdam. Uitgenodigd door vrienden om samen te eten.
Bij een sterrenrestaurant.
Niet één ster, maar een tweesterrenrestaurant!
Ik checkte de site vooraf en was vooral onder de indruk over de eenvoud.
Mooi, zwart-wit. Geen schreeuwerige kleuren, alles in balans.
Ik hou daarvan.
Omdat we uitgenodigd waren las ik voor het gemak maar even over de prijzen heen. Ik durfde er niet naar te kijken. Ik wílde er niet eens naar kijken! Lief deed nog een poging door te vragen: ‘Heb je gezien wat een menu kost?’ Met mijn vingers in mijn oren, ogen stijf gesloten, schudde ik mijn hoofd terwijl ik heel hard ‘Nananana’ neuriede. Nee, ik weigerde om mijn plezier te laten bederven door een paar cijfertjes.
Tweesterren… we waren uitgenodigd! Wie maakt dát nu mee?
De bewuste avond snelden we tijdens een regenbui ons sterrenrestaurant binnen. Een ontvangstcomité stond al klaar voor ons. Jassen, sjaals, mutsen, petten, alles werd in ontvangst genomen en veilig opgeborgen. De gastheer schoof ons aan de gereserveerde tafel. De eerste tien minuten heb ik me zitten vergapen aan het uitzicht. Skyline over Amsterdams water, ik heb het vervelender meegemaakt.
Eén voor één kwamen de gerechten voorbij. De één nog heerlijker dan de ander, sommigen bijna zonde om op te eten. Het gebrek aan kleur op de website werd gecompenseerd door de gangen die elkaar opvolgden.
Af en toe een enkel hapje, soms een enkel ingrediënt op verschillende manieren klaargemaakt. Maar hoe we het ook voorgeschoteld kregen, het bleef een ervaring.
En dat is misschien wel het juiste woord voor het eten in een sterrenrestaurant.
Ervaring.
Want heel eerlijk gezegd smaakte de zuurkoolschotel van vanavond mij ook wel prima…

17 Comments
kwan
11 februari 2016 at 8:19 pmOw! Dat staat ook op mijn bucketlist. Dat sterren-eten, dan he? Niet de zuurkool 🙂
Janny
11 februari 2016 at 8:51 pmJa, dat laatste gevoel houd ik er ook altijd aan over. We zijn een paar keer bij verschillende sterrestaurants geweest. Soms met zijn tweetjes, soms ook op uitnodiging, soms door het werk van hub.
Ik vind het eten lekker, de entourage meestal wel oké, maar alles eromheen irriteert me best wel. Dat getut om je heen, die vele gangen met piepkleine hapjes en het gehalte “wij zijn zó chic” bezoekers.
Eerlijk gezegd doe je mij veel meer plezier met een etentje in een leuk en gezellig eetcafé waar ze vers en eerlijk voedsel op een leuke manier weten klaar te maken.
Maar het is leuk om het eens meegemaakt te hebben, toch?
Janny
Joolzz
11 februari 2016 at 9:11 pmPrecies dát! Geweldig om een keer meegemaakt te hebben! Maar ik geniet me vaak ook suf van een stamppotje zuurkool met een lekker glas wijn! Of zelfgemaakt Belgisch stoofvlees met een heerlijk biertje!! 🙂
beaunino
12 februari 2016 at 8:13 amWat een verwennerij.
Joolzz
12 februari 2016 at 8:28 amDat was het zeker! #verwennerij
schrijfselsvanmij
12 februari 2016 at 2:33 pmIk heb nog nooit in een restaurant-met-ster gegeten, wel in de brasserie van een restaurant-met-ster, maar dat telt vast niet 🙂
Joolzz
12 februari 2016 at 3:34 pmWat mij betreft… 😉
Mrs. T.
12 februari 2016 at 9:18 pmLijkt me een superervaring. Wij aten ooit zeer ‘op stand’ in Boxtel. Enorm van genoten.
Lia
12 februari 2016 at 11:59 pmIk heb een keer heel luxe ergens gegeten, en dat was in het okura hotel in Amsterdam. We waren gelukkig uitgenodigd. Later nog op de bovenste verdieping wat zitten drinken met een prachtig uitzicht over Amsterdam. En ik heb me daar zitten vergapen aan de gasten hoor, me afvragend hoe het nu in elkaar zat hihi!!
Het was een ervaring, die ik nooit meer meemaak.
Joolzz
13 februari 2016 at 10:05 amIk verwacht dit ook niet snel meer mee te maken hoor… We hebben even zitten rekenen. Met z’n viertjes ongeveer mijn maandsalaris. En ik verdien niet slecht! #allemachies
Lia
13 februari 2016 at 11:24 pmErg eigenlijk hè!!
Joolzz
14 februari 2016 at 8:24 amEigenlijk wel, ja…
Helena
13 februari 2016 at 10:48 amHelemaal herkenbaar. Ik heb dezelfde ervaring haha… geweldig om mee te maken, was erg blij dat ik de rekening niet hoefde te betalen, heb genoten, maar mijn zuurkoolschotel van de week deed ons ook meer dan genieten :-).
Jet
13 februari 2016 at 10:44 pmIk zou ook geen nee zeggen als ik uitgenodigd word! Leuk om een keer mee te maken, maar als je je bedenkt wat je allemaal van dat geld had kunnen kopen…..wol….schoenen….een nieuw jurkje…. 😄
Joolzz
14 februari 2016 at 8:24 amJoh, we hadden 3 weken op vakantie gekund ervan!
Tessa | 52druppels.nl
14 februari 2016 at 7:03 amleuk om eens mee te maken! als het zo duur is smaakt het mij eigenlijk al een stuk minder. haha, oons bin zuunig 😀
Joolzz
14 februari 2016 at 8:24 amDaarom was ik ook blij dat ik de rekening niet te zien kreeg! Pffttt