Persoonlijk

Eindeloos

Ik schrik een beetje als ik de kalender op de wc omdraai. 1 oktober is het alweer. 1 oktober! Waar is de rest van het jaar gebleven? Is de zomer echt al voorbij? Ik kan me gewoon niet herinneren dat hij überhaupt begonnen was, laat staan dat hij alweer voorbij is.

En toch… de scholen zijn alweer bijna aan een herfstvakantie toe, dus het is logisch dat de zomer voorbij is. Sterker, als ik nu naar buiten kijk kan ik niet anders concluderen dan dat we echt wel in de herfst zitten. Ik kan er met mijn pet niet bij.

Door de hele coronacrisis ben ik alle notie van tijd kwijt. Mijn tijdsbesef hangt nog steeds ergens in maart van dit jaar. Wachtend op betere tijden, op het moment dat ik het oude normaal weer op kan pakken.

Ik begrijp niet dat ik zo makkelijk in deze afwachtende houding ben gegleden. Alsof ik door een schommelstoel in slaap gewiegd ben. Iedere keer als ik weer een beetje wakker werd, schommelde mijn stoel nét weer iets harder heen en weer en sloten mijn ogen zich als vanzelf.

De schok die er vanmorgen door mijn lichaam trok toen ik de kalender ‘ineens‘ op 1 oktober zag staan maakte iets in mij wakker. Ik wil niet slapend door deze crisis heen, ik wil ook dingen doen! Ik weet heus wel dat een heleboel dingen niet (meer) kunnen, maar wat kan er eigenlijk allemaal wél? Waar liggen mijn mogelijkheden? Waar kan ik mij ontwikkelen?

Misschien kan ik niet een cursus op locatie doen, maar wat is er mis met thuisonderwijs? Afspreken met vriendinnen is lastig (heel lastig zelfs!), maar op een bospad afspreken met een thermoskannetje koffie in mijn rugzak, moet geen probleem zijn. We kunnen elkaar best op die manier zien, zonder thuis of in een restaurant af te spreken. Misschien is het zelfs wel bijzonder om op een boomstronk een bakkie te drinken. Dikke trui of jas aan en het komt best goed. Doen ze in Zweden ook, dus waarom hier niet?

Op mijn werk is afgesproken om zoveel mogelijk thuis te werken. Daar geven we gehoor aan. Ruimte maken voor collega’s die nu eenmaal niet thuis kunnen werken. Maar misschien kunnen we een boswandeling-vergaderingen organiseren in plaats van die online sessies die we nu regelen omdat op locatie vergaderen niet wenselijk is. Lopend vergaderen of overleggen activeert sowieso het creatief denkproces, dus is zie een hoop voordelen.

Ons gezin heeft teveel kinderen (dat ik zoiets ooit nog eens zou zeggen… allemachtig!) om ze tegelijkertijd te ontvangen. Drie is de norm, we hebben al meer kinderen, dus laat staan als ze met aanhang en (bonus)kleinkinderen tegelijkertijd willen komen. Maar er zijn mogelijkheden. Lunch met de één, avondeten met de ander, rennen in het bos met de kleinkinderen. Ik bedoel maar…

Er raast ineens een creativiteit door mijn lijf en ik voel mezelf weer ontwaken. Deze coronacrisis kan nog weleens maanden, zo niet jaren duren. Ik hoef in die tijd niet te slapen. Ik doe zeker wél mee met alle maatregelen, maar ik ga mijn creativiteit nóg meer inzetten om het nog leuker te krijgen dan het nu is!

#creatiefdoordecoronacrisisheen

You Might Also Like...

12 Comments

  • Reply
    Dorothé
    1 oktober 2020 at 12:25 pm

    Succes Gwennie. Hier worden ook allerlei wegen gezocht naar mogelijkheden. Onmogelijkheden zijn er al genoeg.

  • Reply
    Helena
    1 oktober 2020 at 2:17 pm

    Laat die creativiteit maar stromen 🙂 Grappig weer… dat afspreken met vriendinnen, wandelen zit ook in mijn portefeuille…staat zelfs in de mail die klaar staat hahaha en zo ook de werkoverleggen met collega’s… lekker in de buitenlucht is het goed overleggen hoor.

    • Reply
      Gwennie
      1 oktober 2020 at 7:24 pm

      Ik ga het volgende week uitproberen! #wandeloverleg

  • Reply
    Maria
    1 oktober 2020 at 7:35 pm

    Mooie plannen Gwennie! Heb jij je vriendinnen dan vanaf maart niet meer gezien of lees ik het verkeerd? Wandelen en/ of buiten koffiedrinken is een mooie manier om af te spreken. Ik ben benieued of het gaat lukken met die werkoverleggen buiten.

    • Reply
      Gwennie
      2 oktober 2020 at 7:04 am

      De meeste vriendinnen wel, gelukkig! Maar ik heb ook vriendinnen waar corona heeft ‘huisgehouden’, ik heb het waarschijnlijk zelf gehad (niet getest, want dat deden ze in het begin niet). Daar komt bij dat ik ook vriendinnen heb die in het buitenland wonen. Mijn ouders en broer wonen in België. Toen die grenzen dicht gingen… 😷 En wij zijn gewoon voorzichtig! Ook omdat middelste tot 1 juli bij ons heeft gewoond. En met zijn medische voorgeschiedenis… Tja…
      Maar ik ben nu vooral benieuwd naar het wandelend overleggen…

  • Reply
    Helena
    2 oktober 2020 at 6:11 am

    en o ja… we hebben dezelfde lamp *knipoog* 🙂

    • Reply
      Gwennie
      2 oktober 2020 at 7:01 am

      *schater* Natuurlijk hebben we dezelfde lamp! 😂

  • Reply
    Sandra
    3 oktober 2020 at 12:09 pm

    Ik heb dat altijd als ik week 40 op de kalender zie staan. Dat is voor mij zo’n omslagpunt, van de zomer is nu echt voorbij. Dat wandelend overleggen klinkt goed!

    • Reply
      Gwennie
      5 oktober 2020 at 7:42 am

      Grappig dat we dat allemaal ergens dus een keertje voelen! Ik heb dat nooit met het najaar en de lente eigenlijk… Misschien wel weer een beetje aan het eind van de winter. Bij de eerste krokussen of zo…

  • Reply
    Aukje
    8 oktober 2020 at 7:14 pm

    If time flies, fly along!
    ®Loesje

    • Reply
      Gwennie
      12 oktober 2020 at 1:14 pm

      Da’s een mooie, die ga ik onthouden!

Leave a Reply